Słuchałam dziś jadąc samochodem bardzo interesującego reportażu w trójce. Reportaż autorstwa Agnieszki Czyżewskiej- Jacquemet, zatytułowany Przystanek Inny, dotyczył akcji artystycznej, podczas której nazwy przystanków w lubelskich autobusach czytane były przez czeczeńskich uchodźców mieszkających w naszym mieście. O reportażu można poczytać tu ( i zapewne wkrótce także posłuchać, na razie jest świeżo po emisji)
http://www.polskieradio.pl/9/325/Artykul/1018114,Dlaczego-tak-bardzo-boimy-sie-Innego
Ja chciałam się odnieść do zarejestrowanych przez reporterkę reakcji moich znakomitych kompatriotów, podróżujących autobusem lublinian. Autorka zaznaczyła, że reakcje negatywne, z których jedną zamierzam komentować, były w większości.
W czym problem? Nazwy przystanków czytane były z obcym akcentem. Czytane były przez ludzi, którzy znaleźli u nas schronienie po wojennych przeżyciach. Którzy mówią z radością o tym, że mogą wychowywać swoje dzieci w miejscu, gdzie po prostu nie ma wojny. Opowiadają o przeżyciach tych dzieci, które mają na koncie straszliwsze przeżycia niż większość dorosłych w naszym kraju. Dzieci chodzą u nas do szkół, mówią pięknie po polsku; również dorośli wypowiadali się w reportażu po polsku, jednak z wyraźnym obcym akcentem.
Obcy akcent wprawia jednego z indagowanych podróżnych w oburzenie.Pan proponuje nawet, aby "takie coś" było karane (sic!) Uważa, że cała akcja to prowokacja, mająca na celu sprawienie, aby Polacy nie mogli czuć się w Polsce jak u siebie. Najwyraźniej cel został osiągnięty, gdyż pan żali się, że słuchając tego nie jest w stanie czuć się w Polsce jak Polak (???). Ma też najwyraźniej potężny kompleks, skoro twierdzi, że w Niemczech Niemiec może się czuć jak Niemiec, Belg w Belgii jak Belg , a tylko w Polsce przez takie akcje- polskie słowa z obcym akcentem!- nie może Polak czuć się Polakiem.
I to nie był głos jednego wariata. To był jeden z wielu.
Aby Polak mógł czuć się w Polsce Polakiem, musi mieć w otoczeniu samych prawdziwych Polaków. Polak to nie ktoś kto tu mieszka, pracuje, posyła dzieci do szkoły, znajduje pomoc i schronienie, nawet mówi po polsku. To nie wystarczy. Polak to ktoś kto mówi po polsku z polskim akcentem. Polak to także katolik- jak wielokrotnie dowiedziałam się z transparentów całkiem poważnych demonstracji w Lublinie i w Zamościu. Polak to nie ktoś, kto interesuje się losem i historią Żydów- jak dobitnie dowiedział się szef Ośrodka Brama Grodzka, któremu podpalano drzwi, rysowano swastyki i obraźliwe napisy, grożono.
Jestem pół Polką, pół Argentynką. Mój ojciec mówi po polsku z obcym akcentem.
Jestem luteranką.
Interesuje mnie historia Żydów i jeszcze wiele innych tematów.
Proszę bardzo, drodzy współmieszkańcy, zlinczujcie mnie.
Albo nauczcie się z tym żyć- ja tu JESTEM.
